Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




I znowu, znowu rozmawiałem z tobą,

  Widziałem wzrok twój miły.

Minione dni, choć zeszły juz do grobu,

  Twym głosem zadzwoniły.

Czemu? Dzis inny całuje te oczy

  I twoją dłoń ujmuje!

Innemu dzisiaj mówisz w mroku nocy:

  Miłuje cię, miłuję!

Czy nieobłudne - powiedz mi od razu -

  Są twoje całowania?

One z małżeńskiej wierności nakazu

  Płyną, nie z milowania.

On nie dla ciebie - ty sie urodziłaś

  Dla wielkich żądz płomienia.

Siebie mu dając, ty się nie radziłaś

  Swego sumienia.

Czy dreszcz tajemny na wskroś go przenikł,

  Gdy był w pobliżu ciebie,

Czy wzgardził światem, by myślą do nikąd

  Prócz ciebie jednej nie biec;

Czy powitania twe chłodne przyjmował

  Ze łzami i milczeniem

I czy najlepsze lata ofiarował

  Dzielonym z tobą mgnieniom?

Nie! jestem pewien, wierz mi - szczęścia twego

  Nie może ten zbudować,

Kto tylko piękno twych kształtów dostrzega

  I twój zewnętrzny powab.

Ty go nie kochasz!... Dziś władza kryjoma

  Do duszy cię przykuła,

Co żyje smutna, szczęściu nieznajoma,

  Lecz jest jak miłość czuła.


1



Bądź zdrowa! - nie ujrzę cię więcej,

  Dłoń dloni nie ściśnie przyjazna;

Bądź zdrowa! - już wolne twe serce,

  Lecz szczęscia z kim innym  nie zazna,

I wiem, przytłoczone cierpieniem,

  Znów zadrży, gdy jakiś ci podszept

Przypomni znajomym imieniem

  Człowieka, co dawno już odszedł!



2



Są słowa - nieważne znaczenie,

  I tłum nim pogardza wyniosły -

Lecz jakże zapomnieć ich brzmienie,

  Gdy z duszą, jak życiem, się zrosły;

Ukryła się przeszłość w nich na dnie,

  Jak w grobie zamknęła dni swoje;

Ich sens tylko dwoje odgadnie

  I drgnie na ich dźwięk tylko dwoje!



3



Byliśmy ze sobą przez mgnienie,

  Lecz czym wieczność jest wobec chwili,

Gdy w niej pocałunków płomieniem

  Uczucia-śmy wszystkie spalili;

Bądź zdrowa! - nie trzeba żałować

  I z krótkiej miłości się smucić;

Tak trudno sie rozejść i już nie miłować

  Lecz trudniej by było powrócić!


Nie moja rzecz wydawać sądy,

Czy twej miłości jestem godny;

Ale łudzeniem zapłaciłaś

Za to, com śnił i com wymarzył,

I zawsze będę to powtarzał,

Że ty niesłusznie postąpiłaś.

Nie jesteś ty zdradziecką żmiją.

Tylko cię kusi wrażeń pościg.

Łatwo się daje uwieść chwilom

Twe serce skłonne do miłości;

I lubi wielu, ale szczerze

Jeszcze nikogo; w to uwierzę,

Lecz to nie powód do radości.

W dniach, gdym przez ciebie był kochany,

Mogłem nie pragnąć losów zmiany.

Raz z delikatnych ustek twoich,

Żegnając się, zerwałem całus,

Lecz w stepie suchym w czas upału

Kropla pragnienia nie ukoi.

Niechajże Bóg odzyskać da ci,

Czegoś nie bała sie utracić;

Ale... kobiety juz nie mogą

Zapomnieć uczuć tak prawdziwych

Jak moje. Pośród chwil szczęśliwych

Wspomnienie przejmie ciebie trwogą!

Może poczujesz żal tajemny,

Gdy z ostrą drwiną świat nikczemny

Przekleństwem imię me obrzuci,

Ale nie weźmiesz mię w obronę,

W obawie, żeby o współczucie

Znowu nie zostać oskarzoną.