Lermontow Michaił Jurjewicz

• 28 września
• Arfa
• Ballada
• Co za sens żyć!... Czy to w spokoju,
• Czarne oczy
• Dedykacja
• Demon
• Dlaczego?
• Do
• Do a.o. smirnowej
• Do n. i...
• Do siebie
• Do Ślicznotki
• Dusza ma wkrótce ziemskie odrzuci kajdany.
• Dziecię, nie płacz, nie płacz, miła,
• Elegia
• Głos-li twój posłyszę,
• Głupiej piękności
• Gwiazda
• Huzar
• I smutek, i nuda...
• Jak meteoru w noc błyskanie
• Jak niebo wzrok twój rozświetlony
• Jakżem szczęśliwy! Jady moją krew przeżarły,
• Jesienne słońce
• Madrygał
• Na ostrogi srebrne patrzę
• Nadejdzie dzień - przez ludzi potępiony,
• Nie ciebie kocham żarem
• Nie ja nie ciebie kocham tak szalenie
• Nie kocham cię już. Już namiętności
• Niechaj z poety szydzi co dzień,
• Nieporozumienie
• Noc
• Obawa

I



Gdy grób mój darni okryją zielenie

I krótkie życie moje już przeminie,

W twej wyobraźni będę tylko cieniem

I ust twych szeptem o wspomnień godzinie.

Gdy o mnie głuche zapadnie milczenie

Śród ucztujących przyjaciół przy winie,

Wtedy ty w ręce swe weź arfę prostą,

Co była marzeń mych i moją siostrą.



II



I w domu ją naprzeciw okna powieś...

A gdy jesienny wiatr po strunach wionie,

To echem pieśni minionej opowie,

Gdyż dawna miłość zaklęta w jej tonie.

Lecz niech na strun tych dźwięczącej osnowie

Nie spoczną nigdy białe twe dłonie,

Gdyż ten, co w pieśni jej zaklął swe kochanie,

Wiecznie spać będzie i nigdy nie wstanie.

• 28 września
• Arfa
• Ballada
• Co za sens żyć!... Czy to w spokoju,
• Czarne oczy
• Dedykacja
• Demon
• Dlaczego?
• Do
• Do a.o. smirnowej
• Do n. i...
• Do siebie
• Do Ślicznotki
• Dusza ma wkrótce ziemskie odrzuci kajdany.
• Dziecię, nie płacz, nie płacz, miła,
• Elegia
• Głos-li twój posłyszę,
• Głupiej piękności
• Gwiazda
• Huzar
• I smutek, i nuda...
• Jak meteoru w noc błyskanie
• Jak niebo wzrok twój rozświetlony
• Jakżem szczęśliwy! Jady moją krew przeżarły,
• Jesienne słońce
• Madrygał
• Na ostrogi srebrne patrzę
• Nadejdzie dzień - przez ludzi potępiony,
• Nie ciebie kocham żarem
• Nie ja nie ciebie kocham tak szalenie
• Nie kocham cię już. Już namiętności
• Niechaj z poety szydzi co dzień,
• Nieporozumienie
• Noc
• Obawa

Bez pani - chciałbym rzec jej słowo,

Przy pani - słuchać pani pragnę;

Lecz milcząc patrzysz tak surowo,

Że w zawstydzeniu milkne nagle.

Cóż?... Brzmienie mowy nieucieszne

Nie zajmie pani... przeto utnę!

I byłoby to wszytsko śmieszne,

Gdyby nie było takie smutne...

• 28 września
• Arfa
• Ballada
• Co za sens żyć!... Czy to w spokoju,
• Czarne oczy
• Dedykacja
• Demon
• Dlaczego?
• Do
• Do a.o. smirnowej
• Do n. i...
• Do siebie
• Do Ślicznotki
• Dusza ma wkrótce ziemskie odrzuci kajdany.
• Dziecię, nie płacz, nie płacz, miła,
• Elegia
• Głos-li twój posłyszę,
• Głupiej piękności
• Gwiazda
• Huzar
• I smutek, i nuda...
• Jak meteoru w noc błyskanie
• Jak niebo wzrok twój rozświetlony
• Jakżem szczęśliwy! Jady moją krew przeżarły,
• Jesienne słońce
• Madrygał
• Na ostrogi srebrne patrzę
• Nadejdzie dzień - przez ludzi potępiony,
• Nie ciebie kocham żarem
• Nie ja nie ciebie kocham tak szalenie
• Nie kocham cię już. Już namiętności
• Niechaj z poety szydzi co dzień,
• Nieporozumienie
• Noc
• Obawa

Jak niebo wzrok twój rozświetlony

  Błękitem lśni pogody,

Jak pocałunek słodko dzwoni

  I cichnie głos twój młody.

Za jeden dźwięk czarownej mowy,

  Spojrzenie jedno twoje

Gruziński bułat dam stalowy,

  Młodzieńcze oddam boje.

I on czasami błyśnie pięknie,

  I jeszcze piękniej dzwoni,

Dreszcz duszę przejmie, gdy on brzeknie,

  I w żyłach krew zapłonie.

Lecz dni mych zbrojnych i swobodnych

  Radości się skończyły,

Gdym głos usłyszał twój łagodny

  I wzrok napotkał miły.