Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




I



Gdy grób mój darni okryją zielenie

I krótkie życie moje już przeminie,

W twej wyobraźni będę tylko cieniem

I ust twych szeptem o wspomnień godzinie.

Gdy o mnie głuche zapadnie milczenie

Śród ucztujących przyjaciół przy winie,

Wtedy ty w ręce swe weź arfę prostą,

Co była marzeń mych i moją siostrą.



II



I w domu ją naprzeciw okna powieś...

A gdy jesienny wiatr po strunach wionie,

To echem pieśni minionej opowie,

Gdyż dawna miłość zaklęta w jej tonie.

Lecz niech na strun tych dźwięczącej osnowie

Nie spoczną nigdy białe twe dłonie,

Gdyż ten, co w pieśni jej zaklął swe kochanie,

Wiecznie spać będzie i nigdy nie wstanie.


Kiedym, wbrew sercu, postanowił

Już jej nie kochać - na com liczył?

Kres wyznaczyłem bezkresowi,

Miłość bez granic - ograniczył.

Na jedną chwilę, przeniewierca,

Wzgardziłem straszną jej potęgą -

I dowód mam, że pragnień serca

Nie wstrzymasz wolą ni przysięgą.

Że nic mym więzom nie podoła,

A spokój, który mnie dziś mami,

To głos przelotny - pieśń anioła

Nad uśpionymi demonami.


Nie pogardź moim lichym darem,

Choć dałem wyraz nieudolny

Nieujarzmionym serca żarom -

Porywom buntu duszy wolnej.





   O! nie dla świata to pisałem -

On do uniesień niezbyt skory.

Nie! Ja nie jemu przyrzekałem

Umiłowane swe utwory.



   Wiem, że to świata nie obchodzi,

Czy duch jest w smutku pogrążony,

Czy myśl pogodna dźwieki rodzi,

Kiedy ożyją w strunach tony.



   Tylko twe serce pojąć zdoła,

Ty nie wydrwiłaś ran bolesnych

I dzięki tobie z mego czoła

Znikają zmarszczki trosk przedwczesnych.



  Tak nad grobowcem pochylona

Młodziutka brzoza czule kryje

Granit w gałązek swych ramionach,

Gdy nawałnica nocna wyje!