Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




I



Gdy grób mój darni okryją zielenie

I krótkie życie moje już przeminie,

W twej wyobraźni będę tylko cieniem

I ust twych szeptem o wspomnień godzinie.

Gdy o mnie głuche zapadnie milczenie

Śród ucztujących przyjaciół przy winie,

Wtedy ty w ręce swe weź arfę prostą,

Co była marzeń mych i moją siostrą.



II



I w domu ją naprzeciw okna powieś...

A gdy jesienny wiatr po strunach wionie,

To echem pieśni minionej opowie,

Gdyż dawna miłość zaklęta w jej tonie.

Lecz niech na strun tych dźwięczącej osnowie

Nie spoczną nigdy białe twe dłonie,

Gdyż ten, co w pieśni jej zaklął swe kochanie,

Wiecznie spać będzie i nigdy nie wstanie.


I smutek, i nuda. Nikt dłoni nie poda z pomocą,

  Gdy troska człowieka przygniata.

Pragnienia? Lecz pragnąć wieczyście, daremnie... i po co?

  A lata mijają, najlepsze me lata.

Pokochać? Lecz kogo? Na chwilę pokochać nie warto -

  A kochać na wieki któż zdoła?

Gdy spojrzysz w głąb serca, tam przeszłość swą widzisz

                                                                   zatartą:



  I radość, i męki dziś błahe są zgoła.

Namiętność? Lecz wcześniej czy później jej słodka

                                                            trucizna -



Rozsądek mi szepcze - też zginie.

I życie, gdy przyjrzeć się bacznie, z goryczą to wyznam,

  Jest żartem niemądrym jedynie.


TAMARA



      Kim jesteś? Słów się twoich lękam!

      Piekło cię śle czy aniołowie?



DEMON



       Jesteś piękna!



TAMARA



        Zaklinam cię, kim jesteś, powiedz!



DEMON



jam ten, któregoś w upojeniu

w ciszy nocnej wysłuchała,

jam ten, kto wzrokiem swym uśmierca

nadzieje człowieczego serca

bicz, źródło ziemskich niepokoi

książę poznania i wichury

jam wróg niebiosów, zło natury

i jestem, widzisz, u nóg twoich!

do ciebie modlę się miłością

okryty gęstej mgły tumanem

z piorunującym blaskiem w oku

dumnie latałem wśród obłoków

chcąc by żywiołów wrzawa wściekła

krzyk mego serca zagłuszyła

by mnie na jedną chwilę z piekła

mojej pamięci wybawiła

cóż ludzie? czym ich trud prawdziwy?

przyjdą na niwę, zejdą z niwy...

czeka ich sąd, sąd sprawiedliwy

czeka nadzieja i blask słońca

a mój los wiecznie rozpaczliwy

i rozpacz moja nie ma końca