Na brzegu cudowna dziewica siedziała,

Na chłopca miłego z uśmiechem spojrzała.

Wydobądź - dłoń rzecze - mój chłopcze jedyny,

Naszyjnik, dziś wpadł mi do morskiej głębiny!

Tym czynem dowiedziesz miłości swej do mnie!

W młodzianie, co kochał dziewczynę niezłomnie,

Zawrzała krew dzielna, już zmysły w nim płoną,

Bez słowa pogrążył się w otchłań spienioną.

I toczą się bryzgi perłowe s łoskotem,

I fale rwą naprzód, i pędzą z powrotem,

I znów rwą przed siebie , i bija po brzegu,

I chłopca niebawem przyniosą lubego.

O, szczęście! On żyje, uchwycił sie skały,

Ma perłę, lecz smutny jest wciąż sposępniały.

Nie ufa swym krokom, na licach kolory

I mokre na ramię spadają kędziory...

Więc powiedz, czy nie jest uczucie me szczere,

Gdym życia nie szczędził dla sznura twych pereł -

Bez słowa zdradliwej oddałem się fali,

Naszyjnik twój w grocie znalazłem z korali.

O, przyjm go! - i spojrzał oczami smutnemi

Na tę, która wszystkim dlań była na ziemi.

Jeżeli mnie kochasz, mój miły młodzianie,

Najdroższy mi koral z dna morza dostaniesz.

Młodzieniec, gdy wargi prosiły go lube,

W toń skoczył, by koral w niej znaleźć lub zgubę,

Znów toczą się bryzgi perłowe z łoskotem

I fale rwą naprzód, i pędzą z powrotem,

I znów rwą przed siebie, i biją po brzegu,

Lecz już nie przyniosą młodzieńca lubego.


TAMARA



      Kim jesteś? Słów się twoich lękam!

      Piekło cię śle czy aniołowie?



DEMON



       Jesteś piękna!



TAMARA



        Zaklinam cię, kim jesteś, powiedz!



DEMON



jam ten, któregoś w upojeniu

w ciszy nocnej wysłuchała,

jam ten, kto wzrokiem swym uśmierca

nadzieje człowieczego serca

bicz, źródło ziemskich niepokoi

książę poznania i wichury

jam wróg niebiosów, zło natury

i jestem, widzisz, u nóg twoich!

do ciebie modlę się miłością

okryty gęstej mgły tumanem

z piorunującym blaskiem w oku

dumnie latałem wśród obłoków

chcąc by żywiołów wrzawa wściekła

krzyk mego serca zagłuszyła

by mnie na jedną chwilę z piekła

mojej pamięci wybawiła

cóż ludzie? czym ich trud prawdziwy?

przyjdą na niwę, zejdą z niwy...

czeka ich sąd, sąd sprawiedliwy

czeka nadzieja i blask słońca

a mój los wiecznie rozpaczliwy

i rozpacz moja nie ma końca