Lermontow Michaił Jurjewicz

• 28 września
• Arfa
• Ballada
• Co za sens żyć!... Czy to w spokoju,
• Czarne oczy
• Dedykacja
• Demon
• Dlaczego?
• Do
• Do a.o. smirnowej
• Do n. i...
• Do siebie
• Do Ślicznotki
• Dusza ma wkrótce ziemskie odrzuci kajdany.
• Dziecię, nie płacz, nie płacz, miła,
• Elegia
• Głos-li twój posłyszę,
• Głupiej piękności
• Gwiazda
• Huzar
• I smutek, i nuda...
• Jak meteoru w noc błyskanie
• Jak niebo wzrok twój rozświetlony
• Jakżem szczęśliwy! Jady moją krew przeżarły,
• Jesienne słońce
• Madrygał
• Na ostrogi srebrne patrzę
• Nadejdzie dzień - przez ludzi potępiony,
• Nie ciebie kocham żarem
• Nie ja nie ciebie kocham tak szalenie
• Nie kocham cię już. Już namiętności
• Niechaj z poety szydzi co dzień,
• Nieporozumienie
• Noc
• Obawa

Lubię jesienne słońce, wtedy

Gdy przez tłum chmurek i mgieł się przedziera

I rzuca blady swój umarły promień

Na drzewo, co sie od wiatru kołysze,

I na wilgotny step. Lubię słońce,

Jest coś takiego w żegnalnym spojrzeniu

Ogromnej gwiazdy, co w tajemnym smutku

Miłości oszukanej. Nie ostygła

Ona sama przez siebie, lecz natura,

Wszytsko, co umie i czuć i dostrzegać,

Nie może ogrzać się w niej; podobnie

Serce: płonie w nim jeszcze ogień, ale ludzie

Niegdyś go pojąć czuciem nie umieli,

I odtąd w blasku źrenic juz nie błyśnie,

Policzków żarem więcej nie obejmie.

Po co raz jeszcze serce swe poddawać

Drwinie i słowom pełnym powątpienia?

• 28 września
• Arfa
• Ballada
• Co za sens żyć!... Czy to w spokoju,
• Czarne oczy
• Dedykacja
• Demon
• Dlaczego?
• Do
• Do a.o. smirnowej
• Do n. i...
• Do siebie
• Do Ślicznotki
• Dusza ma wkrótce ziemskie odrzuci kajdany.
• Dziecię, nie płacz, nie płacz, miła,
• Elegia
• Głos-li twój posłyszę,
• Głupiej piękności
• Gwiazda
• Huzar
• I smutek, i nuda...
• Jak meteoru w noc błyskanie
• Jak niebo wzrok twój rozświetlony
• Jakżem szczęśliwy! Jady moją krew przeżarły,
• Jesienne słońce
• Madrygał
• Na ostrogi srebrne patrzę
• Nadejdzie dzień - przez ludzi potępiony,
• Nie ciebie kocham żarem
• Nie ja nie ciebie kocham tak szalenie
• Nie kocham cię już. Już namiętności
• Niechaj z poety szydzi co dzień,
• Nieporozumienie
• Noc
• Obawa

Głosli twój posłyszę,

Dźwięczny i słodki -

Jak ptaszek w klatce

Serce zatrzepocze;

Oczy-li ujrze twe

Błękitne, głębokie -

Nprzeciw nim serce

Z piersi się wyrywa,

I tak radośnie,

I płakać aż chce się,

I tak na szyję

Tobie bym rzucił się.

• 28 września
• Arfa
• Ballada
• Co za sens żyć!... Czy to w spokoju,
• Czarne oczy
• Dedykacja
• Demon
• Dlaczego?
• Do
• Do a.o. smirnowej
• Do n. i...
• Do siebie
• Do Ślicznotki
• Dusza ma wkrótce ziemskie odrzuci kajdany.
• Dziecię, nie płacz, nie płacz, miła,
• Elegia
• Głos-li twój posłyszę,
• Głupiej piękności
• Gwiazda
• Huzar
• I smutek, i nuda...
• Jak meteoru w noc błyskanie
• Jak niebo wzrok twój rozświetlony
• Jakżem szczęśliwy! Jady moją krew przeżarły,
• Jesienne słońce
• Madrygał
• Na ostrogi srebrne patrzę
• Nadejdzie dzień - przez ludzi potępiony,
• Nie ciebie kocham żarem
• Nie ja nie ciebie kocham tak szalenie
• Nie kocham cię już. Już namiętności
• Niechaj z poety szydzi co dzień,
• Nieporozumienie
• Noc
• Obawa

Kiedym, wbrew sercu, postanowił

Już jej nie kochać - na com liczył?

Kres wyznaczyłem bezkresowi,

Miłość bez granic - ograniczył.

Na jedną chwilę, przeniewierca,

Wzgardziłem straszną jej potęgą -

I dowód mam, że pragnień serca

Nie wstrzymasz wolą ni przysięgą.

Że nic mym więzom nie podoła,

A spokój, który mnie dziś mami,

To głos przelotny - pieśń anioła

Nad uśpionymi demonami.