Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Lubię jesienne słońce, wtedy

Gdy przez tłum chmurek i mgieł się przedziera

I rzuca blady swój umarły promień

Na drzewo, co sie od wiatru kołysze,

I na wilgotny step. Lubię słońce,

Jest coś takiego w żegnalnym spojrzeniu

Ogromnej gwiazdy, co w tajemnym smutku

Miłości oszukanej. Nie ostygła

Ona sama przez siebie, lecz natura,

Wszytsko, co umie i czuć i dostrzegać,

Nie może ogrzać się w niej; podobnie

Serce: płonie w nim jeszcze ogień, ale ludzie

Niegdyś go pojąć czuciem nie umieli,

I odtąd w blasku źrenic juz nie błyśnie,

Policzków żarem więcej nie obejmie.

Po co raz jeszcze serce swe poddawać

Drwinie i słowom pełnym powątpienia?


Jakżem szczęśliwy! Jady moją krew przeżarły,

Śmiercią zagraża mi los bezlitosny!...

Daj Bóg, by to sie stało!... Bo umarły...

   Nie zna udręki miłosnej.

Wśród sześciu - z desek - ścian osamotniony

Przez wszystkich zapomniany, opuszczony,

   Wołania sławy nie usłyszę,

Nawet twój głos nie wtargnie w moja ciszę!...


Nie pogardź moim lichym darem,

Choć dałem wyraz nieudolny

Nieujarzmionym serca żarom -

Porywom buntu duszy wolnej.





   O! nie dla świata to pisałem -

On do uniesień niezbyt skory.

Nie! Ja nie jemu przyrzekałem

Umiłowane swe utwory.



   Wiem, że to świata nie obchodzi,

Czy duch jest w smutku pogrążony,

Czy myśl pogodna dźwieki rodzi,

Kiedy ożyją w strunach tony.



   Tylko twe serce pojąć zdoła,

Ty nie wydrwiłaś ran bolesnych

I dzięki tobie z mego czoła

Znikają zmarszczki trosk przedwczesnych.



  Tak nad grobowcem pochylona

Młodziutka brzoza czule kryje

Granit w gałązek swych ramionach,

Gdy nawałnica nocna wyje!