Na ostrogi srebrne patrzę

I w zadumie trwam głębokiej:

Drżę o ciebie, mój latawcze,

Drżę, mój koniu, o twe boki.

Pradziadowie ich nie znali

I, tratując stepów szlaki,

Nahajami popędzali

Niepokorne swe rumaki.

Nastał jednak wiek oświaty:

Zamiast grubych obyczajów

Wprowadzono świeżej daty

Wynalazki z obcych krajów.

Dzisiaj karmią, honorują,

Cenią grzbiet, na którym siedzą...

Dawniej bili - dzisiaj kłują!...

A co lepsze - diabli wiedzą!...


Samotna w niebie

Gwiazda się pali,

Wabi do siebie

Mój umysł z dali;

Mkną do niej w gości

Sny moje z ziemi,

Bo blask radości

Z wysoka śle mi!

Blask ten widziałem

W źrenic spojrzeniu,

Które kochałem

Wbrew przeznaczeniu;

Dla cierpień były

Najsłodszym lekiem,

A blaskiem lśniły

Równie dalekim.

Sen oczy kleił,

Lecz nie zmrużyłem,

I bez nadziei

Ku nim patrzyłem.