1



Nie ciebie kocham żarem namiętności

Ani mnie twoje olśniewaja wdzięki:

Ja kocham w tobie dawnych cierpień męki

I zatracone dni mojej młodości.



2



A gdy spojrzenie czasami cię bada

I wzrok zatapiam w twoje piękne oczy,

Serce rozmowę tajemniczą toczy,

Ale nie tobie wtedy odpowiada.



3



Wtedy rozmawiam z druhem dni minionych,

W twych rysach szukam rysów uleciałych,

W twych krasnych ustach - ust już oniemiałych,

W błyszczących oczach - blasku oczu śćmionych.


Jak niebo wzrok twój rozświetlony

  Błękitem lśni pogody,

Jak pocałunek słodko dzwoni

  I cichnie głos twój młody.

Za jeden dźwięk czarownej mowy,

  Spojrzenie jedno twoje

Gruziński bułat dam stalowy,

  Młodzieńcze oddam boje.

I on czasami błyśnie pięknie,

  I jeszcze piękniej dzwoni,

Dreszcz duszę przejmie, gdy on brzeknie,

  I w żyłach krew zapłonie.

Lecz dni mych zbrojnych i swobodnych

  Radości się skończyły,

Gdym głos usłyszał twój łagodny

  I wzrok napotkał miły.