Nie ,ja nie ciebie kocham tak szalenie, 

Nie dla mnie blaski piękna twego płoną:

Miłuję w tobie dawne me cierpienie

I moją młodość dawno utraconą.



Kiedy na ciebie spoglądam czasami

I gdy zaglądam głęboko w twe oczy,

Tajemna wtedy rozmowa się toczy,

Ale nie z sobą mówimy sercami.



Rozmawiam z lubą młodych dni szczęśliwych,

W twoich rysach szukam rysów innej twarzy,

Ust, co już nieme, w twoich ustach żywych,

W oczach płomienia, co już się nie żarzy...


Samotna w niebie

Gwiazda się pali,

Wabi do siebie

Mój umysł z dali;

Mkną do niej w gości

Sny moje z ziemi,

Bo blask radości

Z wysoka śle mi!

Blask ten widziałem

W źrenic spojrzeniu,

Które kochałem

Wbrew przeznaczeniu;

Dla cierpień były

Najsłodszym lekiem,

A blaskiem lśniły

Równie dalekim.

Sen oczy kleił,

Lecz nie zmrużyłem,

I bez nadziei

Ku nim patrzyłem.